Hallo allemaal, daar zijn we weer!

Ik zal alvast verklappen dat we inmiddels nog maar zo'n 100 km ten zuiden van Sydney zitten, we hebben dus al aardig wat unleaded petrol opgeslurpt met de teller nu op 1900 km.

Het laatste deel van The Great Ocean Road (GOR) was definitely het mooiste deel en we zijn dan ook best vaak gestopt onderweg. M vond het zielig voor T dat hij alleen met een trappetje naast zich moest slapen, en heeft daarom in Torquay (Surf Capitalvan de GOR) maar een surfboard gekocht om T gezelschap te houden. Dit surfboard moest natuurlijk wel uitgetest worden en toen we in Lorne een mooi surfstrandje tegenkwamen doken we meteen het water in. Om de beurt (want T&R hadden helaas nog geen suitable surfboard gevonden) teisterden we de immense golven en verbaasden we menig local met onze surftalenten. Ofwel, na 10x een golf gemist te hebben gaf T het op, R pakte nog 3x een schuimgolfje en M, tja die had inmiddels maar een voetbal gekocht om mee te spelen. De volgende dag stond meer in het teken van cultuur&natuur (jaja) en gelukkig heeft de GOR op dat gebied ook genoeg te bieden. De eerste detour die we namen bracht ons op een smal en heuvelachtig bospaadje waar volgens de lonely planet (onze Australie Bijbel) koala's zouden hangen in de bomen langs de weg. Toen we na een kwartier met 100 km/h door dat bos heen gereden waren en geen koala gezien hadden, dachten we dat het misschien slimmer was om wat langzamer te gaan rijden en ja hoor, daar zagen we ze hangen. We zijn even gestopt om deze fenomenale beestjes van dichtbij te bekijken en zoals jullie zien hebben we al hun trucjes op foto vastgelegd. Zehebben een levensstijl die Frank S. waarschijnlijk wel bekend in de oren zal klinken, heel de dag zitten in een boom en niks doen. Maarja, we hebben ze wel gezien en daar ging het om!

Toen we weer op de grote weg zaten, kwamen we bij de 12 Apostels aan. Dit zijn grote stenen (Of 'Rotspartijen' zoals we het van R moeten noemen) in de zee, die overeind gebleven zijn van het door erosie afgebrokkelde vaste land. Erg mooi om te zien, dus zijn we ook nog even gestopt bij hun broertjes 'Loche Ard George'en 'The londen Bridge'. Toen we op weg gingen naar een slaapplek zagen we ineens dat het 'engine light' brandde en daar wij alledrie weinig kaas hebben gegeten van motortechnische dingen of van auto's in het algemeen besloten we de auto langs de kant van de weg te zetten en een auto-monteur te bellen. Omdat het inmiddels al etenstijd was en we een tijdje moesten wachten op die monteur, leek het ons een goed idee om te gaan koken langs de weg. Dus daar zaten we, heerlijk op onze klapstoeltjes met een bordje rijst, opgewarmde pindakaas, tonijn en een blaadje sla terwijl de auto's ons voorbij raasden, totdat Uncle Jesse (Dukes of Hazard) eindelijk arriveerde om ons te vertellen dat die lichtjes wel vaker ineens gaan branden en dat we 'No Worries' moesten hebben en maar verder moesten rijden.

Na 2 dagen zonder douche leek het ons lekker om maar eens in een backpackers hostel in Warrnamboolte overnachten zodat we ons een beetje konden opfrissen. Daar hebben we onder het genot van een koud biertje onze held (Hewitt, waaraan we de afgelopen dagen aardig wat geld hadden verdiend bij de bookmakers) strijdend ten onder zien gaan tegen Djokovic. De volgende dag hebben we de auto toch maar even naar de Nissan dealer gebracht voor de zekerheid, die hebben de computer gereset ofzo en het lichtje was weg. Ondertussen hebben we even lekker gezwommen en het stadje Warrnambool verder verkend. (Leuke fact is misschien dat er allemaal kanonnen stonden, omdatde burgemeester tijdens de koude oorlog bang was dat de Russen precies zijn kleinde toeristendorpje zouden gaan aanvallen, yeah right).

Met een frisse auto en na een laatste verfrissende douche lieten we de GOR achter ons en gingen we weer terug richting Melbourne. Onder druk van R&M zal ik weer een tempootje versnellen en gelukkig kom ik dan ook alweer aan bij Australia day, waar veel van verwacht werd, maar waar bar weinig over te vertellen valt. Het hoogtepunt van de dag was wat mij betreft dat we 's avonds op het plein de halve finale van de AO gekeken hebben tussen Rafa en Federer, want overdag was er op een vliegtuigenshow en een hondenrace na weinig te beleven. Van Melbourne tot waar we nu zijn (100 km ten zuiden van Sydney) hebben we nog3 stopovers gemaakt. Ten eerste op een parkeerplaats in Bairnsdale (We hadden die dag vooral autogereden) waar we hengels hebben gekocht zodat we de volgende dag in Mallacooda konden gaan vissen. Bij de 2e stop, Mallacooda dus, hebben we een bootje gehuurd en zijn we met onze houtje-touwtje-hengels het meer op gegaan. Nadat we een mooi plekje hadden uitgekozen gooiden we het anker uit en konden we voor ons avondeten gaan zorgen. Na 10 minuten hengelen hadden M&R gewoon tegelijk hun eerste vis, dus dat beloofde veel goeds! Het waren 2 'Flatheads' die helaas te klein waren om mee te nemen, dus gingen we verder enbrak T z'n hengel bijna doordat er een stekelige visaan hingdie zichzelf kon opblazen. Nadat R een kwartier bezig was geweest om met chirurgische precisie de haak te verwijderen zonder geprikt of gebeten te worden, zwom de vis helaas niet verder toen we hem teruggooiden. Daarna ving R nog een Flathead en T nog 2 brasems, waarvan de laatste groot genoeg was om mee te nemen(35cm). Met een zelf gevangen, gefileerde en gebakken brasem in ons buikje (plus nog een echte maaltijd) reden we naar een national Park waar we heerlijk midden in een bos gekampeerd hebben. De laatste stop waarover we jullie gaan vertellen is op Pebbley Beach, een erg afgelegen strandje midden in een national park. Toen we aankwamen lopen zwom er precies een hele school dolfijnen langs, dus onze dag kon al niet meer stuk. Verder hebben we heerlijk gezwommen, gesnorkeld, gevist en een paar prachtige plaatjes geschoten van de mooie omgeving EN voor het eerst in twee waken KANGOEROES gezien! Bij het vissen was M de slimste en ving gewoon 2 vissen die vlak voor ons aan de oppervlakte zwommen, tussenstand van de visbokaalis nu dus: M: 3 T: 3 en R: 2, we'll keep you updated!

Nu zitten we in een bilbiotheek in Kiama en als het goed is staan er ook weer een aantal nieuwe foto's op! Morgen gaan we naar Sydney, volgende week weer een nieuw verhaal, dus tot volgende week!

MRT