Ha iedereen,

De tijd is gevlogen de laatste weken, en daardoor is het eigenlijk al veel te lang geleden sinds we iets hebben laten horen. De vorige keer hebben we verteld hoe de eerste 1.5 week in Maleisië ons was bevallen, en na onze dagen in de jungle wisten we dat onze volgende bestemming wat luxer zou zijn, namelijk Tioman Island. Het kostte een busrit van 4 uur en 2 uur met de pont, maar zodra we aankwamen wisten we dat we het hier prima naar onze zin zouden hebben. Een helderblauwe zee, hagelwit strand en daar achter bergen met jungle zo ver als je kon zien. We hebben een chaletje voor 5 nachten geboekt en zijn toen op zoek gegaan naar een goeie plek om onze Open Water duikcursus te volgen. Er waren 4 duikscholen om uit te kiezen, maar we besloten voor ECO-divers te gaan, vanwege de relaxte sfeer en de toffe instructeurs. Diezelfde dag werden we meteen aan het werk gezet, want om aan het duiken te kunnen beginnen moet je eerst een 5-urige dvd afkijken en een boek van 250 pagina's doorwerken. De rest van de dag brachten we dus niet in een hangmat door, maar in het klaslokaal van ECO. De volgende dag was dit verplichte deel al snel afgerond en konden we het water in. Na de eerste vissen gespot te hebben, werkten we onder supervisie van onze instructeurs Ollie en Adam allerlei scenario's uit; hoe te handelen als je out of air bent, als je je regulator (mondstuk van de duikset) verliest etc. Aangezien we dit redelijk snel onder de knie hadden, konden we daarna het koraalreef over, waarbij we ons konden vergapen aan alle vissen en andere marine life. De volgende dag hebben we samen met Ollie en Adam de rest van de verplichte onderdelen afgesloten, zodat we op dag 4 klaargestoomd waren voor ons examen en afsluitende duiken. Bij de theorie toets kwam Mick als best uit de verf (50 van de 50 goed) en scoorde Rob met 48 uit 50 het slechtste, waardoor hij heen en terug moest naar het chalet om de camera te halen. De duiken waren allebei supervet! De schildpadden, haaien, roggen, inktvissen, gigantische parrotfish zwommen om ons heen en we wisten hoe snel we om ons heen moesten kijken om zeker te zijn dat we niks mis liepen. Bij de laatste duik hebben we de onderwatercamera van Ollie gehuurd, dus veel kicke foto's kunnen schieten! Toen we uit het water kwamen feliciteerden Ollie & Adam ons met het behalen van onze certification. Vanaf die dag mogen we dus over heel de wereld op ons eigen houtje duiken. De volgende dag wilden we wel eens zien hoe het was om zonder instructeur het water in te gaan, maar omdat Mick ondertussen weer last had gekregen van z'n oorontsteking zijn alleen T&R het water in geweest. Ondertussen moesten we een keuze maken over het vervolg van onze reis: bleven we nog een paar extra dagen in de zon op Tioman Island, óf namen we de gok op slecht weer om Melakka nog even te bezoeken voordat we richting Singapore zouden gaan. We besloten als snel dat we het nog wel een paar dagen uit zouden houden op het strand van Tioman en dus hebben we ons chalet een paar nachten bijgeboekt. De volgende dag heeft Rob zijn certification uitgebreid naar diepte-duiken (mag nu tot 30 m ipv 18) en hebben we verder de dag een beetje in de hangmat gesleten. Na een laatste duik zijn we de dag erna richting Singapore vertrokken. Wederom een hele andere wereld dan Maleisië, eigenlijk lijkt het net alsof er een aantal verschillende landen in 1 grote stad zijn gepropt. De skyline zou zo ergens in New York kunnen staan, Chinatown heeft weer wat weg van de marktjes in KL en wij sliepen zelf in Little India. De eerste dag hebben we een aantal grote shopping malls en public parks in Singa doorgelopen. Rob was op de valreep van de reis toch nog even ziek geworden (hij kwam gehavend terug van Tioman, was nadat hij z'n voeten onder de wonden zaten van een zee-egel, koraal, een schipswrak en 20 geinfecteerde muggenbulten) en sloeg die dag het avondeten over. Die avond was onze allerlaatste avond van de reis en we besloten onze kansen te wagen en te kijken of we binnen konden komen in dé highlight van Singapore, 1 van de duurste hotels van de wereld: The Marina Bay. Dit zijn 3 afzonderlijke torens waar bovenop een soort schip ligt die de 3 torens met elkaar verbindt. Dit schip is tevens een groot zwembad, en het leek ons wel tof om te kijken of we daar in zouden komen. Op ons paasbest (voor zover dat mogelijk is na 11 weken backpacken) liepen we het hotel in, en omdat de security druk bezig was met een Aziatisch gezin konden we zo naar binnen glippen het zwembad op de 57e etage in. Hier had je de beste lookout van de stad, met de gigantische haven aan de ene kant en alle wolkenkrabbers aan de andere kant. Na 77 nachten was dit de laatste keer dat we in het buitenland zouden slapen, dus hebben we nog 1x een goed biertje genomen. We vlogen de laatste dag pas om 23:00, dus hadden we nog tijd om een aantal tempels, the Merlion en het bussiness district van Singa te bezoeken. Met een zak vol Singapore dollars zijn we daarna richting het vliegveld vertrokken, waar we voor de allerlaatste keer onze bagage incheckten en opgezocht hebben waar je zo duur mogelijk kon eten (om al de overtollige dollars goed te spenden). Even flink zitten bunkeren dus, en daarna het grootste vliegtuig ter wereld ingestapt, die ons 14.5 uur later via London in Amsterdam afleverde. En zo stonden stonden we afgelopen zondag om half 10 's morgens opeens weer op de Nederlandse bodem, de één beter voorbereid op het weer dan de ander.

Vanaf nu kunnen we ons dus weer lekker zorgen gaan maken over Belastingaangiftes, Mauro en de stukgelopen relatie van Gordon, ipv het zorgeloze leven dat we hadden tijdens onze vakantie. We zaten net even alle 3231 (!) foto's door te kijken, en zodra we de eerste foto zagen beseften we weer wat een geweldige reis we hebben gemaakt. We willen als laatste iedereen bedanken die ons gevolgd heeft, berichten/reacties heeft gestuurd of op een andere manier heeft laten weten dat ze ons volgen tijdens onze reis. BEDANKT!